Cadeau

Heb jij wel eens een cadeau gehad, wat zo mooi verpakt was dat je het haast zonde vond om het uit te pakken?

Dat overkwam Roma, ze kreeg van haar vader zoiets moois dat ze het een ereplaats gaf op haar vensterbank. Haar vader had het voor haar meegebracht van een verre zeereis. Het moest haast wel iets exotisch zijn, iets zo aparts dat ze twijfelde of het wel bij haar zou passen. Haar vader vertrok weer op reis en hun contact beperkte zich tot een apje en af en toe een kort gesprek als er bereik was. De reizen waren vaak lang en Roma leidde haar leven met haar vader in haar hart, maar echt deel uitmaken van haar leven deed hij niet. Roma werd zo in beslag genomen door haar drukke leven dat het cadeau mooi stond te zijn op haar vensterbank. Ze keek er wel iedere dag naar maar tot uitpakken kwam ze niet. Als haar vader aan haar vroeg wat ze van het cadeau vond durfde ze niet te zeggen dat het nog niet uitgepakt was en verzon ze maar wat. Het deed haar vader pijn omdat hij wel aanvoelde dat het cadeau niet uitgepakt was, maar hij bleef haar trouw appen en bellen ook al was haar reactie niet wat hij graag zou willen horen. Op een dag bericht hij haar dat hij snel weer thuis zal zijn en ernaar uit ziet haar te zien. Roma schrikt en kijkt naar het cadeau wat nog steeds op haar vensterbank ligt, het glimmende papier is dof geworden en de strik verschoten door de zon. Een dag voor de terugkomst van haar vader zit ze met bonkend hart op de rand van haar bed met het cadeau in haar handen. Voorzichtig pakt ze het uit en als het cadeau uitgepakt is, gloeit haar gezicht en tranen stromen langs haar wangen. Heel de kamer glanst en schittert door de mooie Robijn gevat in een sieraad van prachtig goud. Op een kaartje staan de woorden: Voor mijn liefste dochter waar ik alles voor over heb, geniet van het mooie sieraad. Als je het sieraad dichtbij je hart draagt zal de schittering jou en iedereen om je heen troosten en verwarmen. Roma deed het sieraad om haar hals en ze voelde zich intens geliefd door dit prachtige cadeau.

Wacht nooit met het uitpakken van het cadeau wat leven heet en leven geeft. Je doet jezelf, je naaste  en je Schepper tekort, want Zijn schittering schijnt door jou heen