Perspectief

Vandaag mocht ik rijden door een tunnel in Rijswijk die nog niet geopend is voor publiek. Mijn man werkt er hard aan mee dus vandaar dat ik dan zomaar een kijkje mocht nemen. Nu is een tunnel over het algemeen niet zo spectaculair (vind ik) maar vandaag is het symbolisch een mooie rit door de tunnel die ook nog eens de naam Victory Boogie Woogie tunnel draagt.
Afgelopen juni heb ik een spondylodese gehad, een operatie waarbij de onderste 5 wervels zijn vastgezet met schroeven en 2 staven. Een lang herstel wachtte mij maar dat had ik er graag voor over. 5 jaar geleden is één van de lendewervels bestraald en vorig jaar is deze wervel volledig ingestort een ruïne bleef over en ontzettende constante pijn. Lopen ging nauwelijks meer, ik was een wrak. De operatie was een zegen en wat heb ik daarna afgezien, maar…. kiezen op elkaar. Ik heb gehuild, geschreeuwd en gevochten, na 3 maanden mocht ik wandelen met Nordic Walking stokken. Lachai Roï kreeg nieuw leven en oh wat was ik blij, vastberaden en hoopvol. Toen er tijdens een controle nieuwe uitzaaiingen te zien waren, ging ik door. De ziekte werd opzij geschoven, Ik ben een Zeeuw, Ik zal handhaven!
Maar kanker houdt geen rekening met Zeeuwen. En wat er nog bij kwam, een staafje in mijn rug is na 4 maanden gebroken. Toen brak ook mijn wilskracht, een zwarte tunnel was mijn toekomst. Pijn werd steeds erger en de afgebouwde pijnmedicatie kon ik weer opbouwen. Dit was wel zo een slag in mijn gezicht, ik duizelde ervan en mijn gezin leed mee. Alle coachings moesten afgezegd voorlopig. Een hersteloperatie is het lichtpuntje in de duisternis. Maar dan mogen er niet teveel uitzaaiingen zijn. Iedereen bidt want die operatie is mijn redding. MRI wordt gemaakt en de neuroloog geeft groen licht.
En dat is vandaag 16 december 2020. De vervolgstappen kunnen gezet worden en ik hoop dat dat een beetje snel gaat.
Vandaag reed ik door een tunnel en aan het eind van een tunnel is licht. Al moet ik op handen en voeten kruipen uit die tunnel, maar ik kom er met Gods hulp uit. Ik ben dankbaar, want Lachai Roï = De Levende Die mij ziet. In alle coaching sessies draag ik dat uit en het is waarheid, we hoeven het niet alleen te doen. Daarom houden we het vol.
Volgende week Kerst
Hij ziet mij, ik zie Hem